نگارنده با استناد به آيات و روايات ، به ويژه سوره هاي مريم و كوثر، در صدد بيان اين مهم است كه حقيقت وجود زن ،نور مقدس رحيمي است كه به سبب ظلمت قابيليان تاريخ، به تيرگي گراييده و چنانچه در پرتو حفظ و صيانت انسان كاملي بسان زكرياي نبي(ع) و علي مرتضي(ع) قرارگيرد، همانند مريم عذرا(س) و فاطمه زهرا(س) به طهارت و نورانيت ازلي خويش نايل مي شود و به عنوان اسوه «طائران فردوس» نجات بخش راغبانش از دوزخ مشتهيات ملكي به سوي فروس قربين مي گردد. اما چنانچه زن از صيانت و مراقبت انسان كامل محروم شود،از جمال و سيرت بهشتي و نورانيت ازلي خود مهجور گشته، همچون «ام جميل» به عنوان نماد «ساحران دوزخ» هبوط دهنده دلباختگان خويش به سوي «غسلين» متعفن دوزخي مي گردد.
صفحه در حال بارگذاری میباشد، لطفا تا بارگذاری کامل آن صبر نمائید...



